Na het MIT heeft ook TNO een 3D printer ontwikkeld die voedsel kan produceren. Deze gaat een belangrijke rol spelen in de keuken van de toekomst.
Een van de technieken die TNO heeft uitgeprobeerd is laser sintering. Laagjes poeder worden met een laser verwarmd. Zo bouwt de 3D-printer laag voor laag een object van chocolade op. TNO heeft op deze manier uit cacaopoeder bedrijfslogo's en kettingschakels gemaakt.
Interessant is het combineren van voedingsproducten. Bijvoorbeeld cacao, vet en gelatine. Bij het MIT zijn ze bezig om een printer voor voedsel te ontwikkelen die ook nog verschillende bewerkingen achter elkaar op een product kan uitvoeren. Bijvoorbeeld verwarmen, koelen en bestralen (magnetron). Hiermee is de structuur te varieren.
Een andere printtechniek is inkjet technologie. Analoog aan de inktjet printer voor drukwerk die een cartridge heeft voor de 3 kleuren waarmee alle kleuren zijn te mengen, zou je een printcartridge voor een voedselprinter kunnen ontwikkelen. Bijvoorbeeld vet, eiwitten en suiker. Gecombineerd met water, kleurstof en aroma's zou je (bijna) elk product kunnen maken.
Eiwitten zijn onder andere uit algen te winnen. Je moet hier wel enige structuur aan geven wil het smakelijk zijn en vlees kunnen vervangen. En dit kan in de toekomst met een 3D printer!